Bazı Gerçekler Var.

Onca adamın yaptığı eşeklikleri göz ardı ettin. İş bana gelince ne diye gaddar oldun, bir türlü anlam veremiyorum. Aslına bakarsan seni virgülünden noktana kadar tanıdığım için nedenini biliyorum. Sadece sesli söylemek işime gelmiyor, inan ki.

Eskisi gibi olsak ne güzel olurdu. 3. şahıslar, bunun bir eski sevgiliye yazıldığını sanacaklar. Aslında eski bir dosta hitaben yazılıyor. Fizikçi'ye...

En çok merak ettiğim ne biliyor musun, sana gönderdiğim onca şeyi ne yaptığın? Hele de tasarladığım o tişörte... Giyiyor musun, yoksa yine alman Fizikçi'leri gibi bira göbeği yapıp dar geldiğinden sadece saklıyor musun? Ya da attın mı? Son soruyu sana ben zaten imalı bir şekilde söylemiştim. "Biliyorum, uzun bir zaman geçince bunları atacaksın." sen de "Niye atayım ki?"dedin sadece. Bak merak iyice sardı gitti. Cesaretim yok sormaya. Sesini yavaş yavaş kestiğin o günden beri yine sessizlikle karşılaşmaktan korkuyorum. Dostumu geri istiyorum! Ruh halimi tek bir hareketimden anlayan, zor anımda nerede olursam olayım sesini duyuran, uyumam için masal okuyan ya da uyduran, 'Şunu okumalısın!' diye kargoyla kitap gönderen, ilham ve umut(KTÜ zihinsel engelliler öğrt. anahtarlığını hala saklıyorum. İşitmeci oladuk ama...) veren... En önemlisi yaşama gücü veren sen'e ihtiyacım var(mış). İki günün ardından bunu anladım ama, sen beni affetmeyi beceremedin sanki(: